Olie en acrylverf schildering op linnen. Het schilderij van Judith Krebbekx (Roosendaal, 1967) toont geen herkenbare persoon; het hoofd is buiten beeld gelaten. De focus ligt op lichaamshoudingen of handelingen die een bepaalde sfeer oproepen verbeeld door de benen met daarop rustende handen van de vrouw. Het lijkt alsof er niets gebeurd. Centraal staat het kijken en bekeken worden. In de tweede helft van de jaren negentig schildert Krebbekx een serie wachtende mensen. Aanleiding hiervoor vormde een groepje jongeren dat zij dagelijks vanuit het raam van haar Amsterdamse atelier op een bankje zag zitten wachten. Die totale passiviteit fascineerde haar enorm. Krebbekx schildert in deze periode het menselijk lichaam, maar nooit in zijn totaliteit, altijd slechts een fragment. Deze fragmentarische manier van werken heeft verwantschap met de fotografie. Niet verwonderlijk, aangezien zij haar opleiding als kunstenaar startte met een studie fotografie aan de Amsterdamse Gerrit Rietveld Academie.