Olieverfschilderij op eikenhouten paneel in houten lijst voorstellende Maria met het Christuskind. De 17e eeuwse kunstenaar Pieter de Grebber (Haarlem, ca 1600 - 1652) schildert dit werk als hij begin dertig is. Het resultaat: de verbeelding van een liefdevolle, innige band tussen een moeder en haar kind. Het is echter niet zomaar een jonge vrouw. Hoewel in het schilderij iedere specifieke Mariasymboliek ontbreekt, verwijzen de blauwe mantel en de witte lendendoek die het kind draagt wel degelijk naar een Bijbelse achtergrond. De Grebber speelt hier meesterlijk met het effect van sterke licht- en schaduwwerking op de ronde vormen van het gezicht en het lichaam van Jezus in een palet van zachte tinten roze met contrasterend blauw. Een opvallend detail is dat Maria de toeschouwer met haar indringende donkerbruine ogen direct aankijkt. Waar de toeschouwer ook voor het schilderij staat. Het werk is links midden gesigneerd en gedateerd. Voor de figuur van Maria gebruikte de Grebber een bekend model uit zijn familie. Ze komt voor op meerdere werken van de Grebber, onder andere als Maria. Pieter de Grebber was in zijn tijd een bekende Hollandse schilder. Hij schilderde veel voor rooms-katholieke schuilkerken, maar kreeg ook belangrijke opdrachten van de Oranjes. Zijn broer en zus schilderden ook en waarschijnlijk stonden ze voor elkaar model. Het meisje dat hier Maria uitbeeldt komen we zeer regelmatig in zijn schilderijen tegen. Het schilderij is geschilderd in de trant van de zogenaamde Caravagisten. Navolgers van de Italiaanse schilder Carravagio (1571-1610). Via een groep Utrechtse schilders die in Rome waren geweest kwam deze stijl naar Nederland. Zij allen werkten met sterke licht en donker contrasten.