Ook dit stuk is geinspireerd op middeleeuwse voorbeelden, met name de benen tanden van de narwal, die in de middeleeuwen werden aangezien voor de hoorn van een eenhoorn. Deze werden bewaard in wereldlijke en kerkelijke schatkamers en voorzien van kostbare monturen. Deze hoorn is afkomstig van een gemsbok en is door de oudste zoon van de edelsmid, Bruno Werz, die woont en werkt in Zuid-Afrika, meegenomen naar Weert. Eloy Werz heeft het stuk voorzien van zilveren monturen. In de bovenste montuur is aan de binnenzijde een uitholling aangebracht. Het idee was dat daarin de drank zou worden bewaard. In het plakboek met ontwerpen is ook een tekening opgenomen met technische aantekeningen van de cuppa (beker) bovenop dit stuk. Deze beker is door middel van een bajonetsluiting af te nemen en te gebruiken als drinkberen voor de drank in het binnenste van de hoorn. Het geheel is een typische "spielerei" zoals Eloy Werz die wel vaker maakte.